Do strony głównej


Żywot i cuda Świętego Spirydona

Kiedy ciało Spirydona wydobyto z grobu, zdziwienie obecnych nie miało granic. Pomimo, że ciało przeleżało w ziemi wiele dziesiątek lat, ono wcale nie zmieniło się – jakby święty starzec pogrzebany był wczoraj. Miał całe zęby i włosy, doskonale zachowała się skóra, bez trudu można było rozpoznać rysy twarzy.

Kiedy relikwie umieszczono w Konstantynopolu w specjalnym relikwiarzu, okazało się, że święty kontynuuje czynić cuda. Mnóstwo pielgrzymów, pomodliwszy się przed relikwiarzem i dotknąwszy się do relikwii, otrzymywało uzdrowienie.


Dlaczego nie można ignorować Postu Piotrowego

Post Piotrowy zaczyna się w poniedziałek, tydzień po święcie Trójcy. Data początku postu nie jest stała i zależy od Paschy. Post może trwać od jednego do sześciu tygodni. W tym roku post zaczyna się 12 czerwca i trwa do 11 lipca.

Post Piotrowy nie jest tak surowy jak Wielki. Jednak nie jest to powodem aby go ignorować. We wszystkie dni postu, oprócz środy i piątku, dozwolone jest spożywanie ryby. Chorzy, kobiety ciężarne i ludzie w podeszłym wieku mogą pościć nie tak surowo, jak napisane jest w Ustawie. Dzięki letniemu sezonowi, w którym przypada post, do przygotowania potraw aktywnie można wykorzystać warzywa, grzyby, jagody i owoce.


Cuda Świętego Mikołaja 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7

Mikołaj Mirlicejski (Mikołaj Cudotwórca, Nikoła Święty) – jeden z najbardziej czczonych na Rusi świętych, patron i obrońca domowego bydła, podróżników i pływających po morzu.

Uważano go za patrona (opiekuna, orędownika) rosyjskiego narodu, w ikonografii często umiejscawiany po lewej stronie Chrystusa (po prawej jest przedstawiana Matka Boska).

Według podania, św. Mikołaj żył w Mirze (albo Pinarach), mieście w małoazjatyckiej prowincji Licji (Likii).


Cuda XX wieku - dokończenie

Zwonkowa Jewdokija opowiada:

Chorowałam na żeńską chorobę 30 lat. Kilkakrotnie mnie operowali. Wreszcie, mi powiedzieli, że mam raka.

Tu Pan Bóg posłał do mnie znajomą, która powiozła mnie do Pieczor do batiuszki Symeona. Do tego zaś czasu rozbolała u mnie również ręka. Kiedy przyszłam do batiuszki, on przeciągnął ręką po moich plecach i powiedział: „Nic ci nie boli, będziesz zdrowa, tylko ręka poboli, a jeśli ręka nie będzie chorować, to zapomnisz, że trzeba gorliwie się modlić”. Od tamtej pory wyzdrowiałam.


Podręcznik życia

Jak bardzo by się chciało napisać książkę ciekawą i pouczającą dla wszystkich czytelników, a zwłaszcza dla dorastającego pokolenia! Niech w tej książce linijki mają ciasno, a myśli przestrzennie! Ale kto da mi zdolność odcisnąć na otwartych przed wami kartkach słowa prawdziwe, czyste, wzniosłe i dobre? U kogo wziąć taką siłę prawdy i miłości, żeby od czytania książki oświecał się umysł i uspokajało się serce? Przecież, chyba, każdy, kto bierze się za pióro, powinien stawiać przed sobą cel – pomóc i dorosłym, i dzieciom, i nauczycielom i uczniom znaleźć prawdziwy sens życia, tak żeby samo życie stało się pięknym?..


1000 maleńkich przypowieści dla dorosłych i dzieci

Chciwość

Zachciała chciwość bogatą zostać. Z jej zdolnościami i charakterem to żaden problem. Raz – i zarobiła milion.

„Nie – myśli. – Przymało. Trzeba by dziesięć – okrągłą sumę!”

Czy to długo umiejąc? Dziesięć, to dziesięć. Ale i tak bogatą nie została!

Dlatego że, jak wiadomo – bogaty, któremu zawsze wszystkiego mało, biedniejszy jest od najbardziej żałosnego biedaka, który nic nie potrzebuje!


Abba Makary i diabeł oraz inne opowiadania

 Kiedyś abba Makary przechodził od jeziora do swojej celi. Niósł palmowe gałązki, i oto w drodze spotkał się z nim diabeł z kosą. Diabeł chciał uderzyć Makarego, ale nie mógł. I mówi do niego:

Wielka moc w tobie, Makary. Ja nie mam siły przeciwko tobie. Wszystko, co ty robisz, i ja zrobię. Ty pościsz, a ja w ogóle nie jem; ty czuwasz, a ja w ogóle nie śpię. Jednym ty mnie zwyciężasz.


Krótkie opowiadania

Chcąc sprawdzić znajomość prawdziwej wiary chłopca, krewny powiedział mu:

- Jeśli powiesz mi, gdzie jest Bóg, to dam ci wspaniały prezent.

- A ja – odrzekł chłopczyk – dałbym wam dwa prezenty, jeślibyście powiedzieli mi, gdzie Go nie ma!


Czym mądra żona różni się od pajęczycy

Najbardziej na świecie człowiek chce być szczęśliwy. I jednocześnie (paradoks!) boi się, że jego marzenie może się spełnić. A jeśli, na przykład, tylko do dobrego życia się przyzwyczaisz i ono zostanie zabrane. A potem będzie jeszcze gorzej. Lepiej nie wychylać się w ogóle, a pokornie, cierpliwie czekać. Być spokojną i upartą. Żeby czasami od życia otrzymać skąpe w radość telegramy.

„Mądra żona nie krzyczy na męża. Ona wydaje rozkazy spokojnie, jasno i wyraźnie”.

Mądrość ludowa


HISTORIA JEDNEJ POKUSY

Według wielu znaków Pan dał nam żyć w czasach ostatecznych. Jeden z nich – szerokie rozpowszechnienie w społeczeństwie magii i okultyzmu. Działanie sił zła przyjmuje coraz bardziej otwarty i ostrzejszy charakter, „aby skusić i wybranych”. Coraz więcej ludzi, zlekceważywszy ostrzegający głos Cerkwi, stara się posiąść niezwykłe zdolności, próbuje kontaktować się z tamtym światem, nie wiedząc o groźnych niebezpieczeństwach, ludzie zaczynają praktykować czarną i białą magię, z podziwem i zachwytem uzyskując konkretne rezultaty, ale zadając przy tym swojej duszy i zdrowiu nieodwracalne szkody. A liczba szatańskiej tele- i wideoinformacji, literatury, ciągle rośnie, staje się ona coraz bardziej natrętna i agresywna, kusząc niedoświadczoną duszę. O czym świadczą same tylko tytuły na okładkach książek: „Magia praktyczna”, „Magia erotyczna” itd.


Podstawy chrześcijańskiego wychowania dzieci

Wyrażenie „rodzina – mała Cerkiew” spotykamy na stronach Pisma Świętego. Jeszcze apostoł Paweł w swoich listach wspomina szczególnie bliskich mu chrześcijan-małżonków Akwila i Priskilę i pozdrawia ich „i domową ich Cerkiew” (Rz. 16, 4). W rozmowie o Cerkwi prawie zawsze używamy słów i pojęć, związanych z życiem rodzinnym: kapłana nazywamy „ojcem”, „batiuszką”, siebie uważamy za „duchowe dzieci” swego spowiednika. Co więc tak łączy pojęcia Cerkwi i rodziny?


N. Smolenskij. Drogocenne kamienie wiary

- Modlitwami świętych ojców naszych, Panie Jezu Chryste, Synu Boży, zmiłuj się nad nami – dało się słyszeć za drzwiami celi.

- Amiń – odpowiedziała mniszka Mononija.

Do celi wszedł zgarbiony starzec. To był prepodobny Makarij. W szczególnym celu przyszedł do mniszki. W młodych latach żyła mniszka Mononija w monasterze, prowadziła pobożne życie, oddawała się duchowym trudom, ale stopniowo uformowała się w niej poważna wada: ona pokochała bogactwo i zaczęła gorliwe zbierać je dla swojej siostrzenicy, którą zamierzała wydać za mąż. Prepodobny chciał wyleczyć tę ciężką duchową dolegliwość mniszki.


Jak przygotować się i przeżyć Wielki Post – Jak żyć we współczesnym bezduchowym świecie

Przykazanie przestrzegania postu jest pierwszym przykazaniem, jakie otrzymał człowiek po stworzeniu go.

Zgrzeszył Adam, skosztowawszy owoców zakazanego drzewa i straszne grzeszne zepsucie przeniknęło do całego rodzaju ludzkiego.

Od tej właśnie pory diabeł otrzymał dostęp do serca upadłego człowieka. Od tej właśnie pory doskonałe stworzenie Boże – Adam, nie znający wcześniej ani złości, ani smutku –stał się podległy namiętnościom, w których do dziś, jak w piekielnej smole, kipią nasze serca, które pozbawiły siebie błogosławionych kontaktów z Bogiem.

Czyż nie dlatego Sam Pan Jezus Chrystus, przyszedłszy na świat dla zbawienia ginących grzeszników, zaczynając Swoje służenie na ziemi, czterdzieści dni i nocy pościł na pustyni, własnym przykładem przypominając nam o zbawczej dobroczynności i konieczności postu?


Anomalie rodzicielskiej miłości

„A jeśli kto nie dba o swoich, a zwłaszcza o domowników, wyparł się wiary i gorszy jest od niewierzącego” (1Tym. 5, 8).

Napisać książkę o stosunkach rodzinnych – dość ryzykowną i odpowiedzialną jest rzeczą, tym bardziej dla przełożonego monasteru, człowieka, który nie ma praktycznego doświadczenia w życiu rodzinnym. Długi czas nie decydowałem się doprowadzić do logicznego końca zarysu tej książki, tak bardzo nieprosty i skomplikowany wydawał mi się ten temat. Teraz już na ten temat wydano niemało prawosławnych książek i nie chciałem powtarzać oklepanych prawd.


Cuda Bożonarodzeniowe

Historie z redakcyjnej poczty portalu „Prawosławie.Ru”

Boże Narodzenie – niezwykle dobre i ciepłe święto, kiedy my wszyscy, jak dzieci, oczekujemy cudu. I Pan, jak kochający Ojciec, pociesza nas i obdarza nas cudami, o czym świadczą wasze, drodzy czytelnicy, cudowne bożonarodzeniowe historie.


Prawosławne wychowanie dzieci

Jest krótkie sformułowanie o drodze do zbawienia, dane przez prep. Antonija Wielkiego: «Od bliskiego zależy żywot i śmierć» (naszej duszy).

Ale w stopniu służby bliskim jest swoja kolejność. I dla rodziców, oczywiście, na pierwszym miejscu z bliskich stoją dzieci i troska o ich wychowanie. Inaczej mówiąc, nie ma u rodziców wyższego zadania, jak wychować dzieci tak, żeby one zostały prawdziwymi chrześcijanami i mogły całe swoje życie poświęcić Panu Bogu i gorliwie posłużyć Mu na tych drogach, gdzie On ich postawi. Pan szuka na ziemi dusz człowieczych, do końca oddanych i wiernych Mu, i wielka łaska będzie wylewać się na tych rodziców, którzy potrafią tak wychować swoje dzieci. Św. Jan Złotousty tak mówi o tym: „Kto nie dba o swoje dzieci, ten choćby w innych sprawach i solidny jest, poniesie skrajną karę za ten grzech”. I dalej: „Wszystko u nas powinno być drugorzędne w porównaniu z troską o dzieci i z tym, żeby wychować je w nauce i napominaniu Pańskim” (Ef. 6, 4).


Rajskie chutory

Ruscy po bójce pięściami nie wymachują, zawziętość nie jest tu honorem, są miłosierni wobec ubogich, słabych i nieszczęśliwych… („Za cieniem”)

W sieci szeroko reprezentowane są wszystkie opowiadania o. Jarosława Szipowa (oprócz „dokapłańskiego” okresu), tak ulubione przez rosyjskich ludzi. Ale, żeby je znaleźć i czytać, trzeba było przeszukać dziesiątki stron. Teraz wszystkie są zebrane razem na naszej stronie, na radość prawdziwie ceniących mocną-rosyjską duchową prozę. Kontynuujemy „pełny elektroniczny zbiór utworów” ojca Jarosława Szipowa 3-m zbiorem jego opowiadań „Rajskie chutory”.

Jarosław Szipow


MYŚLI SERCA

Czy wszystkie myśli, które do mnie przychodzą – moje? Czy wszystkie są dobre? Jak ustrzec swoja duszę przed złem? O tej ciągłej walce opowiada ta książka dla podrostków i młodzieży.

Chcę – nie chcę... Bardzo się chce, bardzo... O pragnienia nasze, pragnienia, dokąd tylko one nas nie zanoszą?! Jak tylko nami nie rządzą?!

Borys Ganago


W labiryncie

- Ach ty, Kola-Mikołaj! Siedź ty w domu i nie hulaj! – mawiała sąsiadka Akulina, kiwając zgarbionym palcem.

A co ma robić maluch w domu, jeśli dom – tylko dach i ściany, a w nim – nikogo. Ojciec gdzieś się błąka. Matka całe dnie w pracy. Wraca prawie po ciemku, a i to nie sama. Swoją miłość dziś – jednemu, jutro – drugiemu. Rano nagotuje kaszy – i tyle ją widzisz. A Kola sam, ciągle sam, nikomu niepotrzebny.

Borys Ganago


PAN BÓG POSŁAŁ DO CIEBIE POTRZEBUJĄCEGO.

STOSUNEK CHRZEŚCIJANINA DO DOBROBYTU

Każdemu… proszącemu ciebie daj” - nakazuje Pan Bóg (Łk. 6, 30). To jedno z pierwszych przykazań w chrześcijaństwie, o nim często przypomina i Pan Bóg, i święci apostołowie i, żeby zachęcić nas gorliwiej wypełniać je, ogrodzili je najbardziej wzruszającymi zachęceniami i najbardziej zdumiewającymi groźbami. Każdy to wie i każdy, według sumienia, uważa się zobowiązanym według sił swoich pomagać potrzebującym.

Swiatitiel Teofan Zatwornik


O dobrych uczynkach i miłosierdziu

Wiele ludzi myśli, że żyć według wiary i wypełniać wolę Bożą jest bardzo trudno.

Tak naprawdę - bardzo łatwo. Trzeba tylko zwrócić uwagę na rzeczy małe, na drobnostki i starać się nie zgrzeszyć w najmniejszych i najlżejszych sprawach.

To sposób najprostszy i najłatwiejszy, aby wejść w świat duchowy i zbliżyć się do Boga.

Archimandryta Ioann Kriest'jankin


Jak wybrać imię nowonarodzonemu?

Pierwsze imię - Adam. Znaczy po prostu: Człowiek. Niektórzy „badacze” pochodzenia rodzaju ludzkiego widzą w tym imieniu zbiorowość. Niby, należy to rozumieć jak „ludzie”. Nie mogło być jednego, zupełnie jednego człowieka (i żony jego Ewy). Byli ludzie, którzy jakoś „ukazali się”. Tu już nieufność do Św. Pisma i prosta droga do Darwina, a od niego do małpy i ślimaka.


Pokażcie mi kraj, gdzie jasno od łampad

Ta książeczka przeznaczona jest dla tych którzy dopiero wchodzą w Prawosławie. Czym ona wyróżnia się od niezliczonych podręczników według chrześcijańskiej pobożności, tak obficie wydawanych obecnie? Tym, że została napisana w nasze dni, w końcu XX wieku, tym, że ona jest żywa dla dzisiejszego dnia, tym, że właśnie dzisiaj ona pomoże ludziom, lękliwie stającym na progu prawosławnej cerkwi, lękliwie zaglądającym do środka: "Nie wygonią?"...

Natalia Suchinina


Opowiadania

Natalia Suchinina


Wielka Siła Miłości

Artykuły Natalii Suchininoj, opublikowane w gazecie „Rodzina” w ciągu ostatnich pięciu lat, pomagają czytelnikom znaleźć zagubioną drogę zwyciężającej i przeobrażającej wszystko Miłości! Jak pragnie autor i my, wydawcy, dokrzyczeć do tych, kto jeszcze jest zdolny usłyszeć: „Świat zubożał Miłością! Kiedy ona ostatecznie wyschnie w ludziach, Bóg przerwie istnienie bezmyślnej bezsensownej ludzkości! Zatrzymacie się... Opamiętacie się!...”

Ale dzięki Bogu, jeszcze można spotkać w naszym życiu zadziwiające przykłady Miłości Ofiarnej, Chrystusa naśladującej. Trzeba tylko potrafić dostrzec ich wśród życiowej krzątaniny i zamętu. Autorowi to udało się. Czy uda się nam?...


Dzień zakochanych – święto pogańskie

Zbliża się 14 lutego i znów sypią się z każdej strony ochy achy i westchnienia z powodu „dnia miłości”. Nie chce się nazywać go tak, jak nazywa go wielu, dlatego, że w tym przypadku domyślnie mowa jest o dwóch chrześcijanach-męczennikach o imieniu Walentyn.


Świąteczna historia

Nikita skręcił z chodnika i poszedł w stronę samotnie stojącego warsztatu samochodowego. Padał lekki śnieżek, skrzypiał pod nogami, apetycznie pachnąc świeżymi ogórkami. Kończył się świąteczny tydzień.

On pamiętał inne Światki*. Miał wtedy pięć lat, kiedy ojczym brutalnie zbił matkę i ona trafiła do szpitala. Głodny w nieogrzanym domu, Nikita nie spał wtedy całą noc. Jęczał cichutko pod kołdrą, jak szczenię i oczekiwał na cud: oto zaraz otworzą się drzwi i wejdzie mama, zdrowa, wesoła. I rozpali w piecu i da dużo smacznych prezentów. Przecież to właśnie w Światki dzieją się wyjątkowe cuda.


Grzechy Waśki

Opowiadanie świąteczne

W przeddzień Wigilii sypnął lodowaty deszcz. Ulica przekształciła się w lodowy pałac. Ludzie schowali się w ukryciach. Rzadkie bezpańskie psy ślizgały się na drogach, padały i żałośnie skomlały.

W przyrodzie działo się coś niebywałego. Wydawało się, że już żadnego święta nie będzie…


JESTEM KOZAKIEM

Jestem Kozakiem i szczycę się tym. Chociaż mówiąc prawdę, Kozakiem zostanę dopiero za kilka lat. A tymczasem uczę się nim być. Tak jak ojciec mówi, że mało tego, żeby przodkowie byli Kozakami, trzeba żebyś sam przeniknął kozackim duchem. Kozak to tytuł, na który nie można zasłużyć. Trzeba, żeby dusza twoja oddana była Ojczyźnie, Wierze Prawosławnej.


"BŁOGOSŁAWIONY, KTO DBA O BYDLĘTA"

Moja siostra Maria kupiła sobie krowę. Krowa dojna, ale z charakterem. Kiedy ją zaczęli doić, ona niewłaściwie stanęła. Siostra ją z lekka uderzyła po nodze i powiedziała: „No-ty, postaw nogę jak trzeba”. Krowa obraziła się i nie dała mleka. Siostra wypędziła ją w podwórze. W tym czasie szła druga siostra i zobaczyła: krowa stoi i płacze. Łzy wprost kapią. Podchodzi krowa do tej siostry, powiedzieć-to niczego nie może, ale widać od razu - skarży się.


PREPODOBNY SYLWAN ATOSKI O STOSUNKU DO ZWIERZĄT

Błogosławiony Starec [1] był dla nas wielkim darem z góry i wyjątkowym zjawiskiem. Był to zdumiewający nas swoją doskonałością obraz prawdziwego chrześcijanina; obserwowaliśmy w nim zadziwiająco harmonijne połączenie, wydawałoby się, sprzecznych skrajności.


WIELKI TYDZIEŃ

Wszystkie dni przewyższa święta Czterdziestnica, ale od Czterdziestnicy większy jest święty i Wielki Tydzień zaś większą od samego Wielkiego Tygodnia jest Wielka i święta Sobota.


JELEOSWIASZCZENIJE

Sakrament Chorych, albo Sakrament Oleju Świętego, bardzo jasno uzasadniony jest w liście apostoła Jakuba (Jak. 5,14) i bardzo lubiany przez prawosławnych ludzi. Jego dokładne przeznaczenie osobiście mogę określić jako Sakrament podwójnej skruchy. Rzeczywiście, wszystkie modlitwy, wszystkie dobrane teksty Pisma wzywają uważnie wpatrzyć się w siebie, uświadomić sobie swoją grzeszność i z błaganiem pokładać ufność w Panu, prosząc u Niego przebaczania i pojednania z Nimi. Jesteśmy chorzy z powodu grzechu i uzdrowienia właśnie od tej dolegliwości prosimy u Pana.


Niektóre przypadki modlitewnej pomocy świętej Błogosławionej Ksienii
za dawnych i bardziej współczesnych czasów

Uratowanie dziewczyny od zamążpójścia za katorżnika

Wdowa miała dorosłą córkę-pannę. Wkrótce po wzniesieniu kaplicy nad grobem służebnicy Bożej Ksienii, z wdową i jej córką zapoznał się pewien pułkownik. Zaczął często bywać u nich w domu, zbliżył się z dziewczyną i zaproponował jej, aby wyszła za niego za mąż. Propozycja została przyjęta. Matka także zgodziła się na małżeństwo córki z pułkownikiem. Wyznaczony był już dzień ślubu. Z powodu tego zdarzenia matka i córka pojechały na grób służebnicy Bożej Ksienii, odsłużyły tam panichidę i prosiły Błogosławioną o jej pomoc w tak poważnej sprawie.


Bierendiejewski świat

Opowiadanie

O zachodzie, kiedy ani jednej żywej duszy już nie spotkasz na ulicy, kiedy opadające za horyzont słońce zdąża jeszcze pomalować przedmioty w niemożliwe w ciągu całego dnia i dlatego niezmiennie wzruszające tony; kiedy długie, koślawe cienie, jak tęskniące duchy, rozlewają się od domów i drzew; kiedy dwa przepiękne i bojaźliwe ptaki - cisza i nieruchomość - przylatują z tajemniczego kraju i składają swoje skrzydła - w tym momencie wydaje się, że Bieriendiejewka - to nie po prostu zubożała i wyludniona wieś przy stacji, ale rzeczywisty zakątek królestwa Bieriendiejów. Tej rosyjskiej bajki, gdzie krzyczą kikimory na bagnie, gdzie diabeł leśny płacze w leśnej głuszy i gdzie krzyże, jakby utkane ze złotych promieni, nieruchomo unoszą się tu i tam w powietrzu, chroniąc Ruś od złych czarów i diabelstw.


O Wielkim Poście

Najjaśniejszym, najpiękniejszym, najbardziej pouczającym i najbardziej wzruszającym okresem w prawosławnym kalendarzu jest okres Wielkiego Postu i Wielkanocy. Po co i jak należy pościć, jak często należy być obecnym w świątyni i przystępować do komunii w Wielkim Poście, czym charakteryzują się nabożeństwa w tym okresie?

Pewne odpowiedzi na te i inne pytania o Wielkim Poście czytelnik będzie mógł znaleźć niżej. Proponowany materiał jest zestawiony na bazie kilku publikacji, poświęconych różnym aspektom naszego życia w Wielkim Poście.


Dlaczego chrześcijaninowi nie jest zalecane oglądanie telewizji

Według błogosławieństwa Najświętszego Patriarchy Moskiewskiego i całej Rusi ALEKSIJA II

W środkach masowego przekazu może nawet ukażą się artykuły uczonych mężów o szkodliwości telewizora - że jest on źródłem i przyczyną wielu chorób i zaburzeń psychicznych. Jednakże ciągle starają się tego nie afiszować, nawet przemilczają. My zaś proponujemy waszej uwadze zdanie osoby duchownej - znanego dla wielu archimandryty Rafaiła.


Pod Opiekę Królowej Niebios

Serce prosi o kontakty

Dzień 24 listopada (2011r. przyp. EM), według jesienno-zimowych miar, wydawał się ciepły - zaledwie 3 stopnie mrozu. Właśnie dzisiaj miałem zaszczyt razem z innymi duchownymi dyżurować przy wielokilometrowej kolejce, która ustawiła się od świątyni Chrystusa Zbawiciela prawie do Worobjewych gór.

Nigdy w historii naszego miasta nie było takiej kolejki. Nawet w lata bardzo wielkiego głodowania. Ani jedna świętość nie miała tak wielkiego napływu wierzącego narodu. Oto, aby pokłonić się Pasowi Przenajświętszej Władczyni naszej Bogurodzicy już kilka dni idą i jadą prawosławni nie tylko z Moskwy i okolic Moskwy, ale i z innych regionów Rosji i nawet bliskiej zagranicy - Ukrainy i Białorusi.


Kreszczenska woda

(Po cudach kapitan uwierzył w Boga)

To było w 1989 roku. Przyszedł do mnie kapitan drugiej rangi, dziennikarz, literat, mój dawny przyjaciel, Borys Fieodorowicz Kożuchów. Wiosną, latem i jesienią on prowadzi statki na północy, a zimę, kiedy morze okrywa się lodem, spędza w domu z rodziną.

Nie widzieliśmy się parę lat. Opowiedziałem mu, jak po cudach uwierzyłem w Boga i zacząłem chodzić do cerkwi. I oto już od czternastu lat nie przepuszczam ani jednego Nabożeństwa. Udowadniałem mu, że Bóg jest, że Bóg pomaga mi we wszystkim, odpowiada na modlitwy, uzdrawia choroby, kiedy modlisz się z całego serca.

Ale kapitan słuchał nieufnie. Wszystkie moje dowody istnienia Boga przyjmował za literacką twórczość, artystyczny wymysł.


Boże narodzenie na Sołowkach

Z «Неугасимой лампады» Na podstawie http://www.voskres.ru

Nie ma światła bez dobrych ludzi. Nawet na Sołowkach. Słusznie i niesłusznie ściągnięto nas do dziesiątej kompanii, która składała się z urzędników i speców. Trafiłem tu jako szósty sublokator przestronnej celi.

Współlokatorzy byli sławnymi ludźmi i żyliśmy zgodnie, ufaliśmy sobie, rozmawialiśmy swobodnie i jednomyślnie walczyliśmy z trudnościami reżimu, to usilnie protestując, to omijając je, z przebiegłością myśliwego.


Leningradzka choinka

Na 65-lecie Wielkiego Zwycięstwa. Na podstawie http://www.voskres.ru

Dawno już zamierzałem o nich napisać. Ale zamiary zawsze przeciągały się, a męczyło pytanie - czy potrafię? Przecież potrzebne są wyjątkowe słowa! A gdzie one są?.. Oto jeśliby powiedzieć o tym wierszem! Ale wierszem nie pisane mi władać... Bo i czyż można lepiej, niż u Achmatowej? Pamiętacie: «А вы, мои друзья последнего призыва! Чтоб вас оплакивать, мне жизнь сохранена. Над вашей памятью не стыть плакучей ивой, а крикнуть на весь мир все ваши имена!» «A wy, moi przyjaciele ostatniego powołania! Moje życie zachowane, żeby was opłakiwać. Nad waszą pamięcią nie zastygnąć jak płacząca wierzba, a wykrzyknąć na cały świat wszystkie wasze imiona!» Nie mogę czytać tego bez spazmu w gardle. Ale proszę znaleźć człowieka, który może... Zresztą, najsilniejsze w tym wierszu jest jednak jego zakończenie.


"Opowiadania nie tylko dla dzieci

Skompletowała z różnych źródeł Wiera Kusznir

...Pewnego razu w Wigilię maleńki biedny Wania sam błąkał się po ulicach miasta w silny mróz, nie wiedząc, gdzie by mógł przenocować.

Rodzonego ojca u Wani nie było, a ten człowiek, za którego wyszła za mąż jego matka, był zły i ordynarny i nie lubił chłopca. Ojczym był pijakiem, bił Wanię prawie każdego dnia i wreszcie całkiem wypędził z domu.

Wania był słabo ubrany, poczuł głód i zaczął stukać do drzwiach bogatych domów, żeby poprosić o cokolwiek do zjedzenia i o jakikolwiek nocleg...


Przenajświętsza Bogarodzica wybawia Rosję

 

Prepodobny i uwolnienie Rusi od mongoło-tatarskiego jarzma

Przenajświętsza Bogurodzica ratuje Rosję od hord Tamerłana

«Burzliwy czas» i wypędzenie polskich interwentów z Rosji

Uratowanie Rosji w Ojczyźnianej Wojnie 1812 roku

Uratowanie Rosji w Wielkiej Ojczyźnianej Wojnie 1941 - 1945


"JAK PRAWIDŁOWO WYJŚĆ ZA MĄŻ?"

Rozmowa z uczniami starszych klas

W tej książeczce opowiem swoją rozmowę z uczniami starszych klas zwykłej szkoły średniej. Ale na początku, zamiast wstępu, opowiem wam jedną historię, - jak zostałem nauczycielem.

Ta historia wydarzyła się koło dziesięciu lat wstecz. Dyrektorka jednej z moskiewskich szkół (ona była kobietą potajemnie wierzącą) poprosiła mnie by przyjść do jej szkoły i porozmawiać z dziećmi o moralności i o przykazaniach Bożych. Ją bardzo martwiło to, że, jak ona się wyraziła, "tracimy dzieci, przestajemy je rozumieć". I oto, jej zdaniem, powinien byłem przyjść i porozmawiać z uczniami starszych klas o Bogu.


Pokajsia

- Czyż znów problem narodowościowy? - Powiedział Fiedin, położywszy słuchawkę telefoniczną.

Zadzwoniła do jego nieznana Walentyna Andriejewna, a jej dali telefon penzeńscy mnisi, których on bronił. Teraz za ich radą połączyła się z nim i ta prawosławna parafianka, którą jak sama głucho mówiła, «wykorzeniali sąsiedzi». Dla Fiedina było nieprzyjemnie usłyszeć, jak kamieniami obrzucali jej dom, jak próbowali drwić z jej córki, jak kradli gęsi i inną żywność.


Jak zachowywać się na cmentarzu

Srietieńskij monaster "Nowaja kniga"
Z błogosławieństwa Najświętszego Patriarchy Moskiewskiego i całej Rusi Aleksego II

Cmentarze - to święte miejsca, gdzie spoczywają ciała umarłych do przyszłego zmartwychwstania. Nawet według praw pogańskich państw grobowce uważano za święte i nietykalne. Z głębokiej przedchrześcijańskiej starożytności pochodzi obyczaj oznaczać miejsca pochówku urządzeniem nad nim pagórka.

Na podstawie "Prawosławnyj Kalendar 2003-2004" tłumaczenie E.Marczuk


Błogosławieni

Szkic

Błogosławieni którzy nie widzieli i uwierzyli (Ewangelia od Jana)

Na Rusi zawsze lubiano i czczono Błogosławionych. Jakie nadzwyczajne jest już samo słowo - Błogosławiony! Przecież chcemy zbawić się, czyli zyskać błogość w Królestwie Niebiańskim i ludzie Błogosławieni są dla nas jak posłańcy nietutejszego świata, jak jego czyste i ciche tchnienie. Patrząc na nich, zaczynasz lepiej rozumieć najważniejsze przykazanie błogosławieństw: «Błogosławieni ubodzy duchem, albowiem ich jest Królestwo Niebios».

Na podstawie WWW.voskres.ru, tłumaczenie EM.


Jak stworzyć prawosławną rodzinę?

Pouczenia swiatitiela Filareta, dla chrześcijan żyjących w świecie (świeckich)

«Małżeństwo to sakrament, w którym, przy dobrowolnym przed kapłanem i cerkwią zapewnieniu przez narzeczonego i narzeczoną ich wzajemnej małżeńskiej wierności, błogosławiony jest ich małżeński związek na podobieństwo duchowego związku Chrystusa z cerkwią i uprasza się im łaskę czystej jednomyślności, do błogosławionego powicia i chrześcijańskiego wychowania dzieci». Małżeństwo jest ustanowione przez Samego Boga w raju. I powiedział Pan Bóg: niedobrze być człowiekowi samemu; stworzymy mu pomocnika podobnego jemu (Byt. 2,18)*. I Pan Bóg stworzył z żebra, wziętego u człowieka, żonę i przyprowadził ją do człowieka

Na podstawie "Prawosławnyj Kalendar 2003-2004" tłumaczenie E.Marczuk


Noc Chrystusowa

Podanie

Na podstawie http://www.voskres.ru/literature/prose/schedrin.htm tłumaczenie E. Marczuk

Równina jeszcze kostnieje, ale wśród głębokiego milczenia nocy pod śnieżną zasłoną już słyszy się gwar budzących się strumieni. W parowach i wąwozach ten gwar przyjmuje rozmiary głuchego huku i ostrzega podróżnika, że droga w tym miejscu pokryta wiszącymi oblodzeniami. Las jeszcze milczy, przytłoczony szronem, jak bajkowy bohater żelazną czapką. Ciemne niebo całe usypane gwiazdami, lejącymi na ziemię chłodne i drżące światło. W złudnym jego migotaniu migają ponure punkty wsi, pogrążonych w zaspach. Piętno sieroctwa, opuszczenia i ubóstwa położyło się i na zastygłą równinę i na pogrążona w ciszy drogę polną. Wszystko skute, bezradnie i milczące, jakby przygniecione niewidocznym, ale groźnym jarzmem.

Michaił Jewgrafowicz Sałtykow-Szczedrin. 1886


O Wielkim Tygodniu

Strastnoj Siedmicej (Tygodniem Męki) albo Wielkim Tygodniem nazywa się ostatni tydzień przed Wielkanocą, poświęcony wspomnieniom o ostatnich dniach ziemskiego życia Zbawiciela, o Jego cierpieniach, ukrzyżowaniu, krzyżowej śmierci, pochówku.

Ten tydzień szczególnie jest czczony przez Cerkiew. «Wszystkie dni, - mówi się w Sinaksarionie, - przewyższa Święta i Wielka Czetyriediesiatnica (Wieli Post czterdziestodniowy), ale Świętą Czetyriediesiatnicę przewyższa Święta i Wielka siedmica (Wielki Tydzień), a ważniejszą od samego Wielkiego Tygodnia jest Wielka i Święta sobota.

Na podstawie "Prawosławnyj Kalendar 2003-2004" tłumaczenie E.Marczuk


O małżeństwie i życiu rodzinnym

Fragmenty książki D.R. Millera "Prowadzenie domu albo idealne życie rodzinne" wybrane przez Świętą Carycę-Męczennicę Aleksandrę

Sens małżeństwa w tym, żeby przynosić radość. Rozumie się, że małżeńskie życie – to życie najszczęśliwsze, najpełniejsze, najczystsze, najbogatsze. To ustanowiona przez Pana Boga doskonałość.

Dlatego Boski zamysł w tym, żeby małżeństwo przynosiło szczęście, żeby czyniło życie i męża i żony pełniejszym, żeby ani jedno z nich nie przegrało, a oboje wygrali. Jeśli mimo wszystko małżeństwo nie staje się szczęściem i nie czyni życia bogatszym i pełniejszym, to wina nie w samych węzłach małżeńskich; wina leży w ludziach, którzy są nimi połączeni.

Na postawie "Prawosławnyj Kalendar 2003-2004" tłumaczenie E.Marczuk


Pietia Motyl

Opowiadanie

Nie wiem - sam się tak nazywał ten człowiek, czy to było przezwisko, dane mu od innych, ale tak go nazywali wszyscy. Pewnie widziałem go wielokrotnie, ponieważ bardzo wyraźnie pamiętam jego twarz, figurę, odzież: twarz bardzo opalona do połowy czoła, górna część czoła - zupełnie biała, nos garbaty, włosy na głowie i brodzie białe, a brwi - zupełnie czarne, oczy zielonkawo-brązowe z jakimś złocistym odcieniem; wzrostu był niedużego (wnioskuję tak, ponieważ był on nie wyższy od mego brata Sergieja, który w tym czasie miał, prawdopodobnie, 13 - 15 lat), szczupły, ruchliwy, bardzo lekki w chodzie, zawsze nosił na głowie porudziały i powyginany garnek, szynel żołnierskiego fasonu z bardzo grubego szaro-brązowego sukna, białe płócienne spodnie, onuce i chodaki. Koszuli nie nosił, natomiast nosił dwa grube czarne łańcuchy, krzyżujące się na piersi i na plecach. Zawsze miał czyste ręce i nawet ja, bardzo wybredny i czuły na zapachy, nigdy nie poczułem, żeby od niego nieprzyjemnie pachniało. Wszystkich - od staruszków i staruch do małych dzieci - nazywał on «braciszkami» i «siostrzyczkami», nigdy niczego nie prosił, ale przyjmował jałmużnę, jeśli to było jedzenie. Pieniędzy nigdy nie brał i jedzenia nigdy ze sobą nie zabierał, lecz zjadał na miejscu, jadł mało.

Na podstawie WWW.voskres.ru, tłumaczenie EM.


 Post to nie dieta rozładunkowa

Jaki podstawowy pożytek człowiekowi daje post, z punktu widzenia prawosławnych lekarzy?

- Dla prawosławnego lekarza bardzo ważną wydaje się duchowa strona postu. Przecież prawosławni uznają, że natura człowieka przedstawia sobą nie tylko ciało, ale także i duszę i ducha. Dusza jest zajęta emocjonalnymi, intelektualnymi, logicznymi, woluntarnymi problemami, podczas gdy duch to ta część duszy, która powołana do obcowania z najwyższym światem.

Na podstawie www.pravmir.ru tłumaczenie EM


Православный человек

Живя согласно с строгою моралью,
Я никому не сдлал в жизни зла.

Н.А.Некрасов


Poświęcenie mieszkań i domów

Wiemy, że nad całym światem czuwa anioł stróż: nad każdym krajem, nad każdym miastem, nad każdą wsią. Wyświęcając mieszkanie i dom, kapłan poprzez modlitwę przywołuje Ducha Świętego i wypędza złe duchy z tego pomieszczenia. Zostaje ono wyświęcone i poświęcone Bogu i znajduje się pod opieką anioła tego miasta lub wsi. Anioł strzeże to mieszkanie pod warunkiem, że w nim prowadzi się normalny, etyczny tryb życia.

Na podstawie  http://tropinka.orthodoxy.ru


Służyłem szatanowi

Wyznania byłego krasnojarskiego spirytysty i parapsychologa Siergieja Borowskiego

Od czego się zaczęło? Długo chorowała żona. Galina bezskutecznie leczyła się u wielu lekarzy i babek. W poszukiwaniu zdrowia trafiła do spirytystów. Koleżanka zaprosiła na kursy bioenergetyki. Powiozłem je, zostawiłem tam i odjechałem na trening (ostatnie sześć lat pracuję jako dyrektor krasnojarskiego klubu sportowego, prowadzę treningi i wykładam: moi absolwenci reprezentowali Rosję i Związek).

Na podstawie  http://tropinka.orthodoxy.ru


Zaginęło sumienie

Bajka

 Zaginęło sumienie. Po staremu gromadzili się ludzie na ulicach i w teatrach... Po staremu krzątali się i łowili w locie ochłapy i nikt nie domyślał się, że czegoś nagle zaczynało brakować i że w społecznej życiowej orkiestrze przestała grać jakaś trąbka. Wielu zaczęło nawet czuć się bardziej rześko i swobodniej. Łatwiejszym zrobiło się życie człowieka: łatwiej zrobiło się podstawiać bliźniemu nogę, wygodniej pochlebiać, płaszczyć się, oszukiwać, donosić i zniesławiać. Wszelki ból nagle jak ręką odjęło; ludzie nie szli, a jakby pędzili; nic ich nie martwiło, nic nie zmuszało do namysłu. I teraźniejszość i przyszłość - wszystko, wydawało się, jest oddane w ich ręce, szczęśliwcom, którzy nie zauważyli utraty sumienia...

Na podstawie WWW.voskres.ru


Złoty łańcuch

Opowiadanie świąteczne

Ojciec Oli, Borys Nikitowicz Garin, nie tak dawno – rok i trzy miesiące temu – zmarł, nie rozliczywszy się z dłużnikami. Wszystko, co zostało z majątku jego rodziny, która osiągnęła szczyt ubóstwa, to dwie córki. Jednej już dochodziła trzydziestka, a druga, dziesięć lat młodsza, wyszła za mąż za obcokrajowca do Australii. Tam, jak na razie zaginęła, zostawiwszy, zresztą i starszej jakąś nikłą nadzieję na opuszczenie popadającej w kryzys Ojczyzny, na wyjazd nad ciepły ocean, gdzie, mówili, nie ma pięknych kobiet i możliwe jest wszystko: od zamążpójścia do zostania niewolnicą. Albo całkowite zepsucie. Ola nie bała się zguby na obczyźnie – ona jeszcze nie znała obczyzny, a tu – ni to umarł, ni to zginął jej ojciec, potem – mama, potem jej, własna młodość i proste nadzieje. Ona została sierotą i wyrzutkiem na wyobcowanej ziemi.

Na podstawie WWW.voskres.ru , Nikołaj Szipiłow


Z dżinizmu na prawosławie

Rozmowa z prawosławną Hinduską - Elesą Dalal.

Hinduska Rahda (Elesa) Dalal wychowała się w miejscowości Ahmadabad (stan Gujarat, Indie) w rodzinie wyznawców dżinizmu. Obecnie prowadzi działalność naukową w Stanach Zjednoczonych, jest doktorantką w Instytucie Sztuki i Architektury Islamskiej. Kilka lat temu Elesa została ochrzczona. Podczas pielgrzymki do Serbii poznała mniszkę Nektarię (McLees), której opowiedziała o swoim dzieciństwie spędzonym w Indiach, o tradycjach oraz obrzędach wyznawców dżinizmu, jak również o tym, w jaki sposób zwróciła się ku prawosławiu. W rozmowie brał udział również mąż pani Elesy, Amerykanin Symeon Branson, który jest również prawosławnym chrześcijaninem. Poniżej zamieszczamy fragment rozmowy, który ukazał się na łamach serwisu Pravoslavie.ru

Na podstawie Cerkiew .pl

Autor: Andrzej Nieścierowicz, Katarzyna Karpiuk


Pod Świętą Opieką

Wiejska świątynia. Wieczorna służba. Cicho i spokojnie. Tylko, tonąc ogarkami w sypkim piasku, trzaskają w szerokich miseczkach woskowe świece.

Za oknami ciągnie się wielka, zagęszczona letniskowa, wieś, gdzie wrze próżne sobotnie życie, a w świątyni prawie bezludnie, jednakże ojciec Witalij służbę, jak zawsze, celebruje według pełnego porządku, bez pośpiechu i bez skróceń.

Na podstawie voskres.ru wspomnienia rosyjskiego żołnierza walczącego w Czeczenii.


Prawosławny elementarz

Chrzestni, Zachowanie się w cerkwi, Świeca, Cerkiewna zapiska, Jak prawidłowo się żegnać, Dźwięk dzwonów, Święty chleb, Modlitwa przed spożyciem prosfory i wody świeconej, Agiasma, Dobowy cykl nabożeństw, Cerkiewne duszpasterskie posługi religijne...


Pamiątka dla młodzieży i rodziców
Памятка подросткам и родителям

Wśród niewierzących ludzi, a teraz, kiedy nie ma wystarczającej oświaty wśród parafian, i wśród ludzi wierzących krańcowo rozpowszechniony jest błędne zrozumienie o duchowym życiu dziecka. Zwykle uważa się tak. Oto mama przyniosła dzieciątko ze szpitala położniczego. Bierzesz go na ręce – czysty aniołek, tylko skrzydełek brak. Dusza jego jest czystą kartką papieru, jeszcze nie ma na niej ani jednej brudnej plamki. Chce się wzruszać i strach nawet dotykać do niego, żeby nie zabrudzić jego czystej duszyczki. Tak naprawdę wszystko jest nie tak!

Na podstawie broszurki z Poczajewa


Krótkie streszczenie LESTNICY

Niezachwianą nadzieją są drzwi beznamiętności; lecz działanie sił przeciwnych temu jest z natury wyraźne. Wstrzemięźliwość jest matką zdrowia; a matką wstrzemięźliwości jest rozmyślanie o śmierci i twarda pamięć żółci i octu, które posmakował nasz Pan i Bóg.

Milczenie jest początkiem i pomocnikiem czystości; ugaszeniem rozpalenia zmysłów jest post; a wrogiem paskudnych i nieczystych myśli jest skruszenie serca.

Na podstawie "Prawosławnyj Kalendar 2003-2004" tłumaczył E. Marczuk


Post w życiu człowieka.

Cerkiew wzywa nas w marcu do zmagań duchowych i fizycznych, jakie stawia przed nami Wielki Post. Idea postów zakorzeniona jest w kulturze duchowej głęboko. Już w starożytności była nieobca Izraelitom. W ważnych momentach wysiłek postu brali na siebie święci prorocy, np. Mojżesz, Eliasz czy św. Jan Chrzciciel, ostatni starotestamentowy i pierwszy nowo testamentowy profeta. Jeszcze jako dziecko, po śmierci rodziców, przeniósł się na pustynię, gdzie spożywał jedynie suszoną szarańczę i dziki miód, a pragnienie gasił wyłącznie wodą. Przykład ścisłego postu dał Chrystus, który na pustyni nic nie jadł i nic nie pił przez czterdzieści dni.

Na podstawie: O. protoijerej Stanisław Strach. Przegląd Prawosławny, marzec 2009.


O kryzysie

List ten św. Mikołaj Serbski (Welimirowicz) napisał kilkadziesiąt lat temu, w okresie tzw. Wielkiego Kryzysu (1928-1932). Czas nie zmienił sensu jego słów.

Pytasz mnie, Boży człowieku, o przyczynę i znaczenie obecnego kryzysu. Kimże jestem, że pytasz mnie o tę wielką tajemnicę? "Mów, jeśli masz coś większego niźli milczenie" - powiedział św. Grzegorz Teolog. I chociaż uważam, że teraz milczenie jest w większej cenie niżeli słowo, z miłości do ciebie napiszę, co na ten temat myślę.

Na podstawie "Przegląd Prawosławny" nr 2 (284) luty 2009.


Афонский стих

Люблю бывать по временам,
Где скрыта тайна жизни нашей,
Где, может быть, сокроюсь сам.
Вслед за испитой смертной чашей.

1905г.
Святая гора Афон,
Свято-Пантелеимонов мнонастырь.
монах Виталий

Na podstawie "Poczajewskij Listok"


Поле Русской славы

Поля, безмолвные поля,
Поля заветные державы.
Родная русская земля,
Святая русская земля,
Земля и доблести и славы.

Владимир Молчанов

Na podstawie  www.voskres.ru


Do strony głównej